Re:Nierfalen en alvleesklier ontsteking, help please?
kiki1976
Status: Boxergek
Geplaatst op: 03/02/2010 11:29
Boxergek!!!!!
Berichten: 320
Hoi Barbara,
Ik begreep uit je eerdere berichtje dat je vers te eten geeft. Neem eens een kijkje op barfplaats, maar er zijn daar een hoop baasjes met honden met dit soort problemen. En een groot deel van de honden heeft baat bij een versvlees (of nog beter) barf dieet. Ik zou zeggen stel daar je vraag eens, wie weet heeft het voor Willow ook het gewenste effect
Groetjes Wendy en een poot van Fee
foto{}
#48865
Re:Nierfalen en alvleesklier ontsteking, help please?
Barbara
Status: Boxergek
Geplaatst op: 03/02/2010 12:10
Echte Boxergek
Berichten: 44
Hoi Kiki,
Thx voor je reactie
Ik ken barfplaats, heb er al ettelijke keren rond gesnuffeld op zoek naar alternatieve oplossingen. Maar Willow heeft niet alleen nierfalen, maar ook een alvleesklier ontsteking. Dat zijn twee aandoeningen met tegenstrijdige symptomen.
Verder vind ik Barf prima als de hond gezond is en je kunt experimenteren met voeding. Met een ziek hondje neem ik geen risico en gebruik ik KVV, duck therapie en via de dierenarts haal ik Royal Canin Renal blikjes. Dat mix ik door elkaar zodat ze nog een beetje het idee heeft dat ze wat vlees krijgt.
Maar mijn hart breekt als ik haar bij Woofy zie snuffelen, want hij krijgt normaal vers vlees van Duck.
En de laatste paar dagen speelt haar alvleesklier weer op, dus ik moet weer contact opnemen met de nierspecialist in Utrecht.
Barfplaats is een nuttige en informatieve site, maar in dit geval voel ik mij prettiger bij een specialist die ook kan onderbouwen waarom ze dit of dat niet of wel mag hebben. Specifiek voor haar geval.
Groetjes, Barbara & Woofy & Willow
#48867
Re:Nierfalen en alvleesklier ontsteking, help please?
kiki1976
Status: Boxergek
Geplaatst op: 03/02/2010 21:19
Boxergek!!!!!
Berichten: 320
Op barf plaats zit Tannetje en die is ook dierenarts en weet ook heel veel van homopatische middelen dacht ik. Kijk ik snap dat je geen risico durft te nemen Maar misschien hebben hun wel eenoplossing omdat hun er meer bekend mee zijn. Vandaar dat ik dat opperde.
Sterkte met Willow
Groetjes Wendy en een poot van Fee
foto{}
#48875
Re:Nierfalen en alvleesklier ontsteking, help please?
Barbara
Status: Boxergek
Geplaatst op: 04/02/2010 16:11
Echte Boxergek
Berichten: 44
Hoi Kiki,
Oh, volgens mij ben ik een beetje bruusk overgekomen, was niet de bedoeling hoor! Ik ben juist heel blij met iedere bijdrage!
Groetjes, Barbara & Woofy & Willow
#48878
Re:Nierfalen en alvleesklier ontsteking, help please?
Baasjes van Dix
Status: Boxergek
Geplaatst op: 04/02/2010 21:31
Super Boxergek
Berichten: 99
Dag Barbara,
Even een tijdje niet zo actief geweest op Puck en nu lees ik toevallig je update! Fijn dat je zo actief bezig kunt zijn met de ziekte van Willow, klinkt een beetje raar maar je begrijpt wat ik bedoel. Fijn dat je mee mag doen aan het onderzoek, ben erg benieuwd of het Willow wat oplevert... al is het een week toch?! Elke dag is er eentje en beleef je heel intens! Ik merk het verschil nu echt met Dix, je kunt zo onbezorgd met hem omgaan, knettergek op hem, maar het is toch anders... met Axl was je er veel meer bewust van dat elke dag de laatste kon zijn, dat hij morgen zieker kon zijn, of dat je weer 's naar de DA moest want hij kon (en mocht van ons ook niet) er niets bij hebben. Wat vreselijk dat de nierproblemen zijn ontstaan door een goed te behandelen klacht... kleine moeite om even naar de DA te bellen/gaan en nu... dan liever te voorzichtig en iets te vaak langsgaan... Hopelijk lukt het de alvleesklier onder controle te krijgen..
Sterkte en ik blijf je zeker volgen het komende halfjaar en hopelijk nog heel wat tijd erna!!!
#48902
Re:Nierfalen en alvleesklier ontsteking, help please?
Barbara
Status: Boxergek
Geplaatst op: 07/02/2010 14:30
Echte Boxergek
Berichten: 44
Hartstikke bedankt voor je wederom lieve reactie, Baasje van Dix
Ja, erg he, ze had gewoon een blaasontsteking. Hadden ze die behandeld, had ze gewoon haar leventje in goede gezondheid kunnen leven.
In plaats daarvan heeft ze verschrikkelijk veel pijn geleden (nierbekken ontsteking is HEEL pijnlijk, ook bij mensen) en het was al een tijd bezig VOORDAT wij haar opgehaald hebben.
Continu drinken, zelfs met haar tongetje over de straat als het regende, geen spierweefsel meer over, vermagerd, trillen met haar pootjes etc. Je kunt mij NIET wijsmaken dat de vorige eigenaren niets is opgevallen. Afgezien daarvan houd ze het 's nachts nooit droog. Welke idioot ziet dat als "normaal"?? Maar niet bij de dierenarts geweest hoor, want ik heb alle informatie bij Willow haar oude dierenarts opgevraagd.
Naar mijn mening hebben ze haar willens en wetens verwaarloosd.
Het liefst zou ik ze aanklagen. Ik ben zo kwaad. Een hond is op geestelijk niveau te vergelijken met een kind van 7. (Ik laat hier even het oer instinct buiten beschouwing, een hond is nog steeds een hond.)
Anyway, laten wij onze kinderen met ziektes doorlopen? Laten wij onze kinderen hele dagen alleen? Schreeuwen, slaan, want "een hond is maar een ding en moet luisteren".
Onze beestjes zijn totaal afhankelijk van ons. Ze voelen pijn, angst, blijdschap, warmte, eenzaamheid, ze WETEN wanneer er van ze gehouden wordt. En ze voelen ook wanneer ze niet gewenst zijn.
En dan nog blijven ze het baasje trouw.
Vreselijk. Sorry, ik ben op dit moment erg emotioneel, ik ben zo kwaad en zo verdrietig. Ik heb alles gegeven wat ik had, alles gedaan wat ik kon en het enige wat ik nu kan doen is...machteloos afwachten.
In ieder geval bedankt voor alle reacties, zo'n hart onder de riem helpt toch ook een beetje mee
Groetjes, Barbara & Woofy & Willow
#48920
Re:Nierfalen en alvleesklier ontsteking, help please?
Baasjes van Dix
Status: Boxergek
Geplaatst op: 08/02/2010 19:48
Super Boxergek
Berichten: 99
Ik moet eerlijk bekennen dat ik eerder naar de dierenarts ga/bel voor destijds Axl en nu met Dix, dan dat ik voor m'n 2 kinderen de huisarts bel... Raar is dat, met mijn laatste bevalling heb ik eigenlijk veel te lang gewacht met het bellen van de verloskundige doordat ik mij zo bezwaard voelde om haar uit bed te bellen (ze kon ons dochtertje nog net opvangen zeg maar.. ). Naar de huisartsenpost ga ik al helemaal nooit 'zomaar', ook nog nooit echt aanleiding voor geweest en we zijn beiden vrij nuchter dus niet snel paniekerig...
En toch... de dierenarts durf ik gerust uit bed te bellen! En als we daar meer voor moeten betalen.. dat besef je later pas!
Kortom ik begrijp je frustratie HEEL goed! (hebben we nog wat met elkaar gemeen!)
#48924
Re:Nierfalen en alvleesklier ontsteking, help please?
Barbara
Status: Boxergek
Geplaatst op: 08/02/2010 20:24
Echte Boxergek
Berichten: 44
Ja, we hebben idd een en ander gemeen!! Ondank deze vreselijke omstandigheden toch wel weer een fijn gevoel dat je niet alleen bent.
Yep, mee eens, we gaan naar mijn idee ook sneller naar de DA omdat we weten dat het een kwestie van leven of dood kan zijn. Ze kunnen niet echt vertellen wat er aan de hand is, dat is zo het nadeel.
Een kind kan zeggen "buikje au" oid, onze boxers kunnen alleen met die mooie bruine ogen en die lieve snoetjes smekend kijken van baasje, help me...(Mijn vertaling uiteraard )
En dan heb ik ook nog een grote vent hoor, Woofy...hij snapt het allemaal niet zo. Hij vindt het vreemd als ik alleen met Willow weg ga, dan zie ik hem echt kijken van, en ik dan...? Hij is ook mijn allesje. Mensen die hem een tijdje niet gezien hebben gaan vaak van, jeetje, wat is hij groot geworden!! Maar ik zie het niet. Ik zie nog steeds een pup als ik naar hem kijk. Hij beziet de wereld met de onschuld van een klein kind. In het volste vertrouwen dat iedereen lief is en met hem wil spelen. Angst, schreeuwen, slaan, hij kent het allemaal niet.
En als ik in Willow haar oogjes kijk zie ik een bepaalde gereserveerdheid, ze is nooit helemaal op haar gemakje. Aan de ene kant zie ik haar worstelen met nieuw gevonden vertrouwen, aan de andere kant hoeven we maar even een keer iets te hard te zeggen waardoor ze wakker schrikt en ze duikt weg. Dan zie je haar vervolgens realiseren dat ze veilig is en duikt ze in je weg.
Aan de ene kant heb ik ook zoiets van, nooit meer een herplaatser. Aan de andere kant...ik weet het niet. Voorlopig genieten we ieder moment van Willow. Wie weet inderdaad hoe lang ze nog bij ons mag zijn
Prikbord 
}
Elke dag is er eentje en beleef je heel intens! Ik merk het verschil nu echt met Dix, je kunt zo onbezorgd met hem omgaan, knettergek op hem, maar het is toch anders... met Axl was je er veel meer bewust van dat elke dag de laatste kon zijn, dat hij morgen zieker kon zijn, of dat je weer 's naar de DA moest want hij kon (en mocht van ons ook niet) er niets bij hebben.
). Naar de huisartsenpost ga ik al helemaal nooit 'zomaar', ook nog nooit echt aanleiding voor geweest en we zijn beiden vrij nuchter dus niet snel paniekerig... 
dat besef je later pas! 
Hij is ook mijn allesje. Mensen die hem een tijdje niet gezien hebben gaan vaak van, jeetje, wat is hij groot geworden!! Maar ik zie het niet. Ik zie nog steeds een pup als ik naar hem kijk. Hij beziet de wereld met de onschuld van een klein kind. In het volste vertrouwen dat iedereen lief is en met hem wil spelen. Angst, schreeuwen, slaan, hij kent het allemaal niet.