Gisteren heb ik mijn grote vriend Arie moeten laten inslapen. Het ging echt niet meer. Zijn epileptische aanvallen werden steeds erger en veelvuldiger. Hij was blind en doof daardoor. We hebben er alles aan gedaan om hem beter te maken, maar het was vergeefs. Misschien zat er een tumor in zijn hoofd, ik weet het niet. Hij was zo ziek, en bang om naar buiten te gaan. Hij is maar 7 geworden, en iedereen die ik tegenkom zei, hij is zo mooi, hij glimt prachtig in de kracht van zijn leven. Maar van binnen was hij zo ziek. De laatste week diverse aanvallen gehad, wilde niet meer kwispelen. Ik heb ook tegen mijn DA gezegd, jullie weten het zo mooi te zeggen in theorie, een hond met epileptie kan oud worden. Maar in de praktijk is het zo zwaar. Ik slaap al 1,5 jaar bijna niet, na een aaval liep hij soms 3 uur apatische rond, overal tegen aanlopend. Niets kunnen zien en horen. Dan werd hij zo moe dat hij in slaap viel en de volgende aanval weer kreeg. Ondanks alle medicijnen heeft het niet mogen helpen. Na 28 jaar boxers gehad te hebben, ben ik er eerlijk gezegd een beetje klaar mee. Ik heb zo'n hartzeer van!
Vandaag wordt hij gecremeerd, en vanavond is hij weer thuis. Waar hij hoort, bij ons! Ik wens jullie alle, het allerbeste met jullie boxers.
#38570
Re:tot ziens
Bodhie
Status: Boxergek
Geplaatst op: 16/09/2008 08:49
Boxergek!!!!!
Berichten: 262
Wat een verdrietig verhaal Een keuze maken lijkt me heel moeilijk wanneer je het leven van je goede vriend, je boxer wilt laten beeidigen. Maar hoe ik het zo lees hebben jullie de juiste keuze gemaakt. We wensen jullie heel veel sterkte met het afscheid en het verwerken van het verlies van Arie. Hopelijk hoeven wij die keuze nog lang niet te maken, moet er niet aan denken want het lijkt me ontzettend zwaar.
Heel veel sterkte met het verlies van jullie vriend Arie. Wat een verhaal en wat een verdriet lees je tussen de regels door.
#38576
Re:tot ziens
jalko
Status: Boxergek
Geplaatst op: 16/09/2008 10:54
Echte Boxergek
Berichten: 52
heel veel sterkte met het verlies van arie het is zo dubbel je wilt ze zo lang bij je houden maar je wilt ook dat ze een fijn leven hebben, als je dan moet beslissen dat het dat niet meer is dan is dat heel moeilijk, maar hij zal dankbaar zijn voor zijn leven bij jullie en dat hij niet meer hoeft te lijden. sterkte bij het afscheid antoinette