Epilepsie is de meest voorkomende oorzaak van stuipen en treedt op wanneer abnormaal veel elektrische activiteit in de hersenen vrijkomt. De stuipen kunnen beperkt blijven, in een reeks voorkomen of lang duren (meer dan vijf minuten). Mogelijke oorzaken zijn verwonding van de hersenen, vorming van littekenweefsel in de hersenen of een hersentumor. Andere oorzaken zijn een laag gehalte calcium in het bloed, een lage bloedsuiker, hydrocephalus, rondtrekkende spoelwormlarven, encefalitis na hondenziekte of verwonding van de hersenen door vergiftiging of zonnesteek. Stuipen kunnen erfelijk zijn.
Stuipen kunnen heel ernstig of amper merkbaar zijn, zodat het lijkt of de hond gewoon even zijn concentratie verliest. Ernstige stuipen, ook grote aanval genoemd, bestaan uit drie stadia:
1. De hond vertoont gedragsveranderingen, waaronder troost zoeken, rusteloosheid, angst, verstoppen en janken.
2. De hond krijgt een flauwte, verliest het bewustzijn en wordt stijf. Daarna volgt abnormale spieractiviteit, namelijk ritmische, spastische bewegingen of trappelen met de poten, plassen, ontlasting hebben en kwijlen. Dat stadium duurt enkele seconden tot enkele minuten, zelden langer, en wordt status epilepticus genoemd.
3. De hond komt weer bij bewustzijn, maar is nog verdwaasd en verward en kan niet rechtstaan. Sommige honden lijken tijdelijk blind. Die desoriëntatie kan enkele minuten of uren duren.
Minder ernstige stuipen, ook wel kleine aanval genoemd, duren minder lang. Een aangetaste hond strompelt meestal alleen een beetje en verliest minder dan een seconde het bewustzijn. Soms is het enige teken van de aanval ongewoon gedrag, zoals in de lucht happen of in het zand graven zonder reden. Die aandoening wordt ook wel psychomotore epilepsie genoemd.
Het gedrag van een hond na een insectenbeet wordt soms verward met stuipen, maar gaat niet gepaard met het  verlies van bewustzijn.