DaVinci Atom vd Heidezoom

<body> DaVinci Atom vd Heidezoom Persoonlijke site van onze boxer Atom, met onder andere een dagboek, fotoalbum en meer. Dagboek van een Boxer: ’s Avonds om 19:40 hebben wij Atom opgehaald bij de fokker, Jan en Irene van Hal van vd Heidezoom boxers in Beugen (NB). Na een kopje koffie en wat tips gekregen te hebben, begonnen wij aan de reis terug naar Eindhoven. Het ging heel goed. In het begin zat ze geïnteresseerd om zich heen te kijken en vond het heel interessant dat die bomen zo snel voorbij kwamen. Na een tijdje werd ze moe en ging ze liggen om te slapen. Dit hield ze vol tot we bijna thuis waren. Bij de DAF hield ze het niet meer en daar, vijf minuten voor we thuis waren, heeft ze de auto vol gespuugd. Niets aan de hand, vond ze, ze at het meeste zelf weer op en de rest hebben wij later met een sopje verwijderd. ’s Nachts miste ze haar broertjes en zusjes toch wel een beetje. Ze heeft een beetje gepiept en om vier uur, na een stukje lopen met Björn buiten, begon ze hartstochtelijk te janken als een klein wolfje.Ik ben toen naast haar gaan zitten. Toen ze stil was, werd Atom geaaid, zodra ze begon te piepen en te janken, was die hand ineens weg. Al snel had ze door dat het dus fijner is om stil te zijn en na een kwartiertje lag ze weer lekker te slapen. De eerste dag Het gaat al erg voorspoedig met het zindelijk maken. We kregen in de gaten dat ze bij het klaarmaken van de brokken een plasje doet, dus voor het eten gaat ze nu eerst even naar buiten. De eerste drol deed ze per ongeluk in de woonkamer, maar snel werd ze naar buiten gedragen om daar de rest te doen. Na een hoop in de bosjes kreeg ze veel knuffels en goedzo’s, dat vond ze fijn. Verder gaan we vaak met haar naar buiten: voor en na het eten en direct na het wakker worden. Het commando ‘zit’ heeft ze al redelijk onder controle. Bij het eten neerzetten, ging ze automatisch al zitten. Daar hebben we het commando bij gezegd. Daarna elke keer als we zagen dat ze uit zichzelf ging zitten ook snel benoemen. En vanmiddag probeerde Björn het commando toen ze gewoon bij hem stond. Ze ging zitten, wat natuurlijk resulteerde in een enthousiast geknuffel. Buiten tijdens het wandelen met mij passeerde een grote taxibus die rechtsaf wilde slaan over onze doorlopende stoep. Ik zei één keer ‘Atom, zit’; waarop Atom omhoog keek. Toen nog een keer ‘zit’ en ze ging zitten! De man in de bus was danig onder de indruk dat zo’n klein hondje al kon luisteren. Vanmiddag tijdens een rondje met Björn kwam ze Banjer tegen. Banjer is een grote voskleurige boxerreu met een zwart masker. In zijn spel kan hij erg lomp en onbehouwen zijn. Maar Atom stond haar mannetje! Toen Banjer aan kwam lopen, kroop ze eerst achter Björn. Die reageerde niet door haar te troosten, omdat ze anders misschien bang zou blijven voor grote honden. Toen Banjer haar op zijn ‘boxers’ met de voorpoten slaand uit probeerde te dagen, sloeg ze prompt terug als een echt boxertje. En toen hij haar in zijn lompe manier van doen een klap tegen haar zijkant gaf, beet ze flink van zich af. Luid keffend sloeg onze kleine boxer terug naar deze grote reuzenhond. Nee, met Atom valt niet te sollen! Vanavond kwamen Britte en Rogier op kraamvisite. Atom liet alle aandacht lekker over zich heen komen. Ook Britte en Rogier stonden versteld van wat ze allemaal al kon. Voor Atom is dit heel normaal, zij is zich er niet van bewust hoe bijzonder en lief wij haar allemaal vinden. Ze gaat gewoon liggen slapen onder de bank waar wij op zitten te praten, met haar koppie tegen onze benen… Wat hebben wij toch een vreselijk lief en intelligent hondje! Vandaag heeft ze tot 05:15 uur heerlijk doorgeslapen, voor ze begon te piepen. Björn ging even met haar naar buiten voor een plasje en daarna sliep ze weer een poosje tot 07:15. Toen begon haar dag echt. Ze heeft vandaag voor het eerst geapporteerd. Ik had een balletje van stevig rubber gekocht met een belletje erin dat er niet uit kan vallen. Dit vond Atom erg interessant. De eerste paar keer dat het balletje een stukje weggegooid werd, pakte ze het op en ging er in haar eentje op liggen kauwen. Maar ja, dat kon niet lang duren, want de bal werd steeds van haar afgepakt. Dan maar eens anders proberen: ik rolde het balletje nu over de vloer een eindje weg en Atom huppelde er achteraan. Doordat ik mijn hand met de palm naar boven ophield, kwam ze naar me terug en legde het balletje in mijn hand. Dit ging zo drie keer goed en toen kapte ik het spel af. Vanmiddag probeerde ik het nog eens, maar toen had ze niet zo’n interesse. Wat ze wel nog steeds interessant vind is haar spiegelbeeld. Ze snapt niets van dat andere hondje dat dezelfde reacties heeft als zij. Gisteren in de woonkamer gromde ze ernaar, vanmiddag likte ze het bekje van die ander en vanavond zaten ze ‘samen’ hartstochtelijk te janken. Het zou best wel eens zo kunnen zijn dat ze denkt dat het haar ‘tweelingbroertje’ is… Vannacht heeft ze van 23:30 tot 06:30 doorgeslapen. Björn is er om 04:00 even uit geweest om naar de wc te gaan, ze ging toen even zitten en toen Björn terug in bed kroop, is Atom ook weer in slaap gevallen. Frans en Elza zijn samen met Elza’s zus Anza op de koffie geweest. Elza had een heel mooie tekening van boxerpups gemaakt, die wij een mooi plekje in huis gaan geven. Anza komt uit Zuid-Afrika (Elsa oorspronkelijk ook) dus tijdens de koffie werd een mengeling van Nederlands en Zuid-Afrikaans gepraat. Atom vond het allemaal goed en lag lekker tegen de benen van Anza aan te spelen. Ja, ze is een ‘bai’ lief hondje. Bij het uitlaten vanmiddag zag ze een kluit aarde die waarschijnlijk uit een bloempot kwam. Het was zo'n samengeperste klomp zand met wortels enzo. Wat Atom vooral interesseerde was dat er ook nog beestjes inzaten: pissebedden, torretjes, miertjes, e.d. Ze was nieuwsgierig, maar tegelijkertijd vond ze het ook een beetje eng. Het was prachtig om te zien hoe ze af en toe haar angst overwon en met één pootje de kluit aanraakte, maar zodra de insecten bewogen, ongeveer een halve meter de lucht in sprong. En dat keer op keer zo'n tien minuten lang. Vandaag heeft ze voor het eerst een fikse stortbui meegemaakt tijdens het wandelen. (De diarree is over, trouwens.) Door de regen rook ze een heleboel geuren die bij droog weer verborgen bleven. Elk takje, blaadje, stronkje en paaltje moest besnuffeld worden. Zij had er niet zo’n last van als wij dat de regen echt met bakken uit de lucht kwam, hoewel ze na een tijdje toch ook wel stond te rillen zodat we besloten weer naar binnen te gaan. Vanmiddag hebben Björn en ik tapijt gekocht voor de slaapkamer. Omdat je met een hond de meeste tapijtwinkels niet binnenkomt, hebben we Atom voor het eerst een uurtje alleen thuis gelaten. Na het wandelen door de regen, was ze redelijk moe en kroop in de bench. We hebben er een warme kruik bijgelegd en het deurtje toe gedaan. Toen zijn we weggegaan terwijl we een CD van AHA op lieten staan. Zelf waren we er na zo’n 20 minuten niet helemaal gerust op, dus belden we Elsa op om te vragen even polshoogte te nemen. Zij stelde ons gerust: Atompje lag heerlijk te slapen. Toen we uiteindelijk met een mooi kleed thuiskwamen, was ze wakker geworden en riep om ons. Toen ze even stil was, liepen wij naar boven om haar uitgebreid te begroeten. Pas toen het tapijt uit de auto was gehaald en boven neer was gelegd, deden we het deurtje van de bench open. Ze vond alles best; vanuit haar bench bleef ze naar ons kijken en door de opening speelden we wat met elkaar; ze was nog steeds moe… Ons hondje raakt niet snel in paniek. Vandaag waren we de logeerkamer aan het opruimen om daar plaats te maken voor de oude kast uit de slaapkamer. Björn vond een zak voor een donsdekbed en deed die over Atom heen die overal tussendoor aan het lopen was. Ze speelde gewoon door alsof er niets aan de hand was. Toen ze moe werd ging ze liggen slapen. Wij bleven gewoon doorlopen natuurlijk en op een gegeven moment stond ik per ongeluk op een van haar pootjes. Ze is snel in de bench gaan liggen; ver weg van de drukte. ’s Avonds hebben we haar meegenomen naar Ikea om de nieuwe kast te kopen. Omdat ze zo klein is, mocht ze van de bewaking mee naar binnen (in een winkelwagentje of op de arm). Wat een bekijks! Veel mensen keken naar haar en wilden haar graag aaien. Atom liet alle aandacht lekker over zich heen komen. Omdat zo’n winkelwagen veel op haar bench lijkt, ging ze zelfs lekker liggen tijdens het rijden. Op een gegeven moment werd ze zelfs zo overmoedig dat ze dacht dat ze er wel even zelf uit kon springen. Net te laat hadden we dat in de gaten en ze viel op de vloer. Gelukkig had ze zich niet bezeerd en bleef ze daarna lief zitten, later viel ze zelfs in slaap in de kar. Bij het ‘afhalen goederen’ mocht ze niet mee naar binnen, dus ging ik een stukje met haar lopen terwijl Björn de spullen ging ophalen. We vonden een grasveldje waar ze lekker kon snuffelen. Tijdens het snuffelen maakte ze rare bokkensprongen en aanvallende bewegingen. Toen ik in het gras ging zoeken naar de oorzaak van dit gedrag, vond ik hele kleine distelplantjes; die prikten natuurlijk aan haar neus! Vanmorgen om 6:00 uur heb ik Atom even uitgelaten, omdat ze al wakker was. Ze rende meteen naar haar plasplek en daarna door naar haar poepplaats. Toen we de bosjes uitkwamen, zagen we een man lopen. Naast hem liep een hondje. In een reflex keek ik naast me of Atom daar nog wel stond, want de man had een hond die op afstand heel veel op ons Atoompje leek. We raakten aan de praat. Zijn hond was een Rhodesian Ridgebackpup van (heel toevallig) ook negen weken oud. Hij was iets groter dan Atom, maar mevrouw was de meerdere. Kwispelstaartend liep ze op hem af en de andere pup deed zijn staart tussen de poten en maakte zich klein. Toen hij fel uithaalde naar ons hondje, nam de man hem weer mee en gingen wij de andere kant op. Jammer, ik had liever gehad dat ze konden stoeien… Na een wandeling met Björn, was ik haar vanmiddag kwijt. Ik wist dat ze boven moest zijn, dus doorzocht ik daar alle kamers. In de badkamer zag ik ineens haar koppie onder het douchegordijn uitkomen. Toen ik eraan kwam, kroop ze terug in de douche. Daar had ze gepoept, weer diarree. Alsof ze wist dat we het daar gemakkelijk schoon kunnen maken! Ik heb even met haar gespeeld en geknuffeld tot ze lekker in mijn armen in slaap viel. De rest van de middag is haar ontlasting erg dun geweest, maar haar levendigheid was niet verminderd. Ze leek dus niet ziek. We spraken af naar de dierenarts te gaan als het donderdag nog steeds zo was. Verder hebben we haar porties brokken weer op precies 75 gram gezet. De fokker had ons namelijk gewaarschuwd dat ze wel eens diarree kon krijgen als ze teveel at. Gelukkig was het ’s avonds allemaal weer goed. Het was vandaag qua weer echt een rotdag. Voortdurend regende het. Voor ons was dat niet zo erg, want na het in elkaar zetten van de kast, woensdag, hadden we nog zat te doen. Atom vermaakte zich prima binnen; ze heeft genoeg speelgoed. Maar het druist toch tegen je gevoel in om maar eventjes met haar naar buiten te gaan. We hebben binnen ‘kom hier’ nogmaals geoefend; doen we nu iedere dag eventjes. We merkten dat ze soms echt televisie zit te kijken. Gisteren voor het eerst. Ze liep ’s avonds voor de tv langs en zag daar wat bewegen. Ze ging er echt voor zitten en keek wel twee minuten lang naar dat bewegende beeld. Doordat we nu niet elke keer naar buiten gingen met haar, als zij in actie kwam, kwamen we er telkens net te laat achter dat ze moest plassen. Gewoon onze eigen stomme schuld, hoor. Je kunt namelijk als je goed kijkt aan haar gedrag zien dat ze moet. Maar ja, omdat wij te druk bezig waren, dachten we steeds dat ze nog wel eventjes kon wachten. Niet dus… Vannacht werden wij wakker van een hondje in onze slaapkamer! Om ongeveer twee uur hoorden we gesnuif en gepiep. We hoorden het wel heel dichtbij. Björn opende één oog en keek toen recht in het snuitje van ons atoompje. Ik was te moe om er echt wakker van te worden, maar hoorde de volgende ochtend dat ze dus ontsnapt was uit haar bench. Haar slaapplaatsje staat sinds gisteren in de logeerkamer, omdat er daar nu ruimte voor is. De zijkant staat bijna tegen de kast aan, dus gebruiken we nu de opening aan de voorkant. Voor het slapen gaan had ik het deurtje vergrendeld aan de voorkant, maar had het deurtje opzij vergeten. Waarschijnlijk is ze in haar slaap ertegenaan gaan liggen en is het open gegaan. Ze vond het vast gezelliger om bij ons te liggen en spannender natuurlijk, want ze mag helemaal niet in de slaapkamer komen… Het lijkt wel alsof ze haar territorium aan het afbakenen is. Ze heeft vandaag wel vier keer binnen geplast! En alle keren in de buurt van haar bench. Vandaag is AnnaMarie langs geweest om naar Atom te komen kijken. Ze wilde haar nieuwe auto inruilen voor onze krummel, maar dat doen we niet. Als het nu een Mercedes was geweest… NEE HOOR! ’s Avonds hebben we samen met Britte en Rogier een dvd gekeken. Atom heeft de hele tijd liggen slapen. Toen ze om 23:00 uur door Björn nog even uitgelaten was, had ze teveel energie. Ze rende van de ene naar de andere kamer, haalde alles uit de wasmand en sleepte dat naar haar bench. Björn kon nog net een van mijn pantalons redden. Hij speelde wat met haar, maar door haar enthousiasme had ze geen bijtrem en beet Björn in zijn voorhoofd. Toen heb ik haar in de bench gelegd en ben er naast gaan zitten (dat deed mijn moeder vroeger ook als wij niet konden slapen). Ze werd wat rustiger en binnen tien minuten sliep ze. Vandaag zijn we bij Frans en Elza op bezoek geweest. Hun hondje, Emma, moest niets van Atom weten en gromde naar haar. Atom snapte er niets van, ze wilde alleen maar spelen. Frans en Elza hebben zes tamme vogels, een gras- en een regenboogparkietje en vier dwergpapegaaien. Atom keek haar ogen uit, vooral toen de parkieten los bleken te vliegen. We gingen rond half twee weer naar huis, omdat Björn de Grand Prix van Frankrijk wilde kijken. Emma was toen al wat rustiger. Het zal gewoon een kwestie van wennen zijn. Hopelijk worden ze snel vriendinnen. Het is niet voor te stellen hoeveel aanspraak je krijgt als je een hond hebt. Atom woont nu anderhalve week bij ons en ik heb al meer mensen uit de buurt leren kennen dan in de vier jaar dat we hier zonder haar woonden. Het is niet zo dat ik voorheen niet wist dat die mensen in onze straat woonden, maar veel verder dan hallo of dag kwamen we niet. Nu blijft bijna iedereen staan voor een praatje met steevast als onderwerp de hond. Grappig hoor! Atom is geslaagd!! Vanavond om 19:20 moesten Atom en ik examen doen. Samen met Marjo & Anne, José & Moreno, Richard & Zoë en Maud & Juultje deden we aandachtsoefeningen, rondjes lopen met volgen en halthouden met zit of af, ‘af en blijf’ en ‘zit-wacht-hierkomen’. Dit allemaal onder het toeziend oog van een examinatrice en de bezielende begeleiding van Veronica onze instructrice. Vooraf liep de examinatrice een rondje om zich aan ons en de honden voor te stellen. Atom liep enthousiast op haar af. Tijdens het examen was ik zo geconcentreerd bezig met Atom, dat ik zelf niet weet hoe het de andere koppels vergaan is. Atom deed het goed, hoewel Björn een moment dacht dat ze gezakt zou zijn. Dat komt omdat ze het thuis altijd veel beter doet dan tijdens het examen; vooral het volgen gaat haar beter af als er geen afleiding is in de vorm van andere honden. Hieronder de scores zoals ze op het certificaat staan: • Aandacht voor de baas: voldoende • Baas geeft hond op juiste manier informatie (verbaal/lichaamstaal): voldoende/goed • Baas gebruikt positieve signalen: voldoende/goed • Baas gebruikt negatieve signalen: n.v.t. • Houding van de hond: enthousiast • Houding t.o.v. mensen: enthousiast • Agressie t.o.v. mensen: nee • Houding t.o.v. honden: enthousiast • Agressie t.o.v. honden: nee • Volgen: goed • Zit: voldoende/goed • Af: goed • Af en blijf: goed • Zit en wacht: goed • Hier: voldoende Algemene indruk: U bent op de goede weg. Met iets duidelijker leiderschap en motivatie zal het alleen maar makkelijker gaan. Ga door en heb plezier. Zoals de examinatrice al zei, het is natuurlijk een momentopname. Ze vond dat ik af en toe een beetje wisselvallig commando’s gaf. De ene keer heel lief, de andere keer misschien iets te hard. Door mijn concentratie van gisteravond zou ik zelf niet meer aan kunnen geven waar het lief en waar het hard ging; ook Björn wist het niet meer omdat hij zo druk bezig was met foto’s maken. In het vervolg zal ik er op letten, zodat ze nog beter luistert. Van Veronica kregen we na de certificaatuitreiking het blad ‘Hondenmanieren’ en een kortingpasje van Pet’s Place dierenspeciaalzaken. Ook kregen we van haar een schoentje van runderhuid voor Atom. Deze hebben we vakkundig uit elkaar gehaald zodat het niet meer op een schoentje leek voor we het aan Atom gaven. Ze zou wel eens kunnen denken dat ze de schoentjes van Noa of Eva op zou mogen eten! In oktober gaan we door met de vervolgcursus. Tot die tijd blijven we oefenen. Steekwoorden: boxer, pup, heidezoom, schuur, marjolein, hond, eindhoven, malle, boxer, puppy, hondje ©2003 - Malle </body>