Een volwassen boxer die liefdevol werd opgevoed, die een correcte voeding, zijn stoeiuurtje, rustpauzes, aaibeurten en goed contact met zijn roedel heeft, is in de regel een gezonde hond. Net als bij andere honden moet u bij een boxer op het volgende letten:
- U moet de inentingsperiodes bij de dierenarts respecteren.
- U moet letten op mogelijke parasieten (vlooien, teken enz.).
- U mag de rustpauzes na de maaltijden niet vergeten.
- U moet zich af en toe eens om zijn oren bekommeren: in de natuurlijke hondenroedel houdt iedereen de oren van de anderen netjes. In de mens-hondroedel moet de mens die opdracht overnemen. Hetzelfde geldt voor de ogen en voor de boxerplooien in het gezicht.

Waar u bij uw boxer ook tijdens zijn beste jaren steeds op dient te letten, is zijn relatieve gevoeligheid voor hitte. Honden kunnen niet zweten.
Wanneer ze het te warm krijgen, beginnen ze met de tong en de keelholte te hijgen. Onze boxers met hun korte snuit zijn daarbij tamelijk benadeligd. Vermijd dus grote activiteiten wanneer de thermometer boven 25C stijgt. Boxers zijn eigenlijk heel verstandige dieren. Ze houden van de zon in de winter en van de schaduw in de zomer.
Wanneer er echter iets gebeurt, willen de boxers er bij zijn en dan ontzien zij zichzelf niet. Wees dus slim omwille van zijn welzijn. Zie af van wandelingen en hondensport tijdens de middagperiode. Laat uw boxer 's zomers nooit in de auto op u wachten. Wanneer het warm zou kunnen worden, laat u hem best thuis: een tijdelijk treurige boxer is beter dan een boxer die gestorven is door een zonnesteek.

Wat uw boxer dringend nodig heeft, is een matras van ten minste 10 cm dikte. Op een harde bodem krijgt hij gemakkelijk 'ligeelt' aan de gewrichten. Dat kan ontsteken en slecht evolueren.

Heupgewrichtdysplasie (=HD)
HD is een erfelijke ziekte die bij alle honden voorkomt, ook bij kleine en bij bastaardhonden.
Bij grote, sterke honden zoals de boxer is het effect ervan zo mogelijk nog erger omdat men nu eenmaal een boxer niet zoals een teckel trap op, trap af kan dragen. De fokverenigingen proberen via fokselecties deze erfelijke ziekte te bestrijden, tot dusver echter zonder doorslaggevende gevolgen.

Belangrijk:
Tegen HD is er geen therapie.
Men kan echter, wanneer men op tijd weet wat er aan de hand is, het verloop van deze ziekte beïnvloeden. Let op het volgende bij een door HD getroffen hond:
- Hij mag tot geen enkele activiteit worden gedwongen.
- Hij moet zich zoveel mogelijk vrij kunnen bewegen, zodat hij de spieren die de zieke gewrichten ontlasten kan draaien
- Hij zou een aangenaam leven moeten kunnen leiden. Levensvreugde is de belangrijkste voorzorg tegen ontstekingen, die de misvormde gewrichten anders heel vlug onbelastbaar maken.