Boxers zijn laatbloeiers. Dat heeft zo zijn voor- en nadelen: in het begin heeft de houder geduld, geduld en nog eens geduld nodig; snelle en blijvende resultaten hoeft hij niet te verwachten. Anderzijds mag men voor de opvoeding gerust zijn tijd nemen: boxers leren hun leven lang; niet alles moet in één keer af zijn.
Globaal genomen kan men stellen dat er honden zijn die gemakkelijk kunnen worden opgevoed (herdershonden, jachthonden), en honden die moeilijk kunnen worden opgevoed (windhonden, sledehonden). Verder zijn er honden waarbij, zoals het zo mooi klinkt 'een consequente opvoeding nodig is'. Tot deze laatste categorie behoort de boxer.

Heel belangrijk: Consequent zijn.
Om te begrijpen wat 'consequent' betekent, bekijken we eerst eens de 'opvoeding' in een natuurlijke boxerroedel (moeder, vader, pups):
6 weken lang worden de nestpups verzorgd en beschermd door de moeder. dan speent de moeder ze en onder haar toezicht en dat van de vader moeten ze de wereld leren kennen. Bij deze kennismaking worden geen grenzen aangegeven: de pups mogen doen en laten wat ze willen. Eén ding moeten ze echter leren: respect voor grote honden. Dat respect wordt hen door de volwassen honden al heel snel en bijna niets ontziend bijgebracht. Wanneer één van de ouderen iets niet bevalt, grijpt hij onmiddellijk en tamelijk grof in. Is de situatie duidelijk omdat de kleine zich heeft onderworpen of jankend is weggelopen, dan wordt hij niet achtervolgd. De zaak is daarmee afgesloten en de hele roedel gaat weer over tot spelen en elkaar knuffelen.
Tussen de 6de en de 12de week leert de jonge hond op die manier dat de 'ouden' altijd absoluut betrouwbaar, vriendelijk en geduldige zijn, en dat ze hun regels dadelijk en zonder tegenspartelen moeten navolgen, ook wanneer ze voor de pup volkomen onverstaanbaar zijn. Zijn de jongen zowat 12 weken oud, dan voegen de ouderen er nog één regel aan toe: de jongen verliezen plots hun 'voorrang' bij het eten.
Vanaf dan moeten ze leren geduld te hebben en te wachten. De ouderen provoceren daarbij de jongen vaak en laten ze schijnbaar eindeloos wachten voor ze het voedsel vrijgeven. Ook die les moet zonder verzet en met volledig respect worden geleerd. Een boxerpup die in een natuurlijke hondenroedel is opgegroeid, heeft bijgevolg na 4 maanden geleerd dat hij de ouderen mag vertrouwen, dat het leven in de roedel mooi is, maar dat hij de aanwijzingen van de ouderen onvoorwaardelijk en dadelijk moet opvolgen. Hij heeft 'respect' geleerd. Dar respect tegenover de oudere en grote hond beschermd de jonge hond voor latere onenigheden en aanvallen. Het stelt hem bovendien in staat zijn plaats in de roedel als een eveneens gerespecteerd lid in te nemen.
'Met consequentie opvoeden' betekent bijgevolg niet dat men als boxerhouder zijn rabauw de hele dag moet gefronste wenkbrauwen moet achternahollen en hem van 's morgens tot 's avonds tot onderwerping moet dwingen.
Consequentie heeft met onderwerping en machtsgevechten niets te maken. Consequentie betekent enkel dat een bepaald gedrag dadelijk gevolgen heeft.
'Met consequentie opvoeden' betekent dus: wanneer men een regel geeft, dan moet de hond bereid zijn en in staat zijn die regel dadelijk door te voeren. Heeft hij daarin, om een of andere reden geen zin of, wat bij jonge boxers veel vaker voorkomt, kan hij het bevel onmogelijk uitvoeren, dan moet men even consequent afstand doen van die regel.
In dit laatste geval moet men reageren zoals boxerouders zich tegenover hun volgzame kinderen gedragen: u doet alsof u die weerspannigheid niet heeft opgemerkt, alsof u op dat ogenblik iets veel belangrijkers te doen heeft en u herhaalt alles wanneer de kleintjes oplettend zijn en wanneer u wel kans hebt op slagen. Helemaal niet bekeken worden is voor de kleine deugniet, die de grote wil provoceren, bijna nog erger dan een klap op zijn neus krijgen.

Wat u bij de basisopvoeding niet mag vergeten
Wij weten dat boxers heel lang doen over hun ontwikkeling. Maar ze worden wel heel snel sterk en heel stijfkoppig. Daardoor is het nuttig de pup als een basisopvoeding te geven. Ga steeds langzaam te werk en leer uw hond niets nieuws aan voordat hij de vorige opdracht goed kan uitvoeren. Overdrijf niet, overbelast de jongen hond niet en blijf vooral rustig.

Belangrijk:
Straffen helpt hoegenaamd niets. Straf blokkeert slechts het leren en vermindert het vertrouwen dat uw pup in u heeft en zou moeten behouden.

Wanneer u zich ergert, begin dan niet te schelden. Breek eenvoudigweg het 'spel' af. Dat is voor elke boxer de ergste straf die er bestaat. Voed uw boxer niet op met geweld of met veel luid geroep. Leren functioneert enkel in een rustige, beheerste stemming. Opwinding en vermoeidheid zijn hinderlijk voor het leerproces. Oefen liever vijfmaal daags gedurende 3 minuten dan eenmaal per week 15 minuten. Overweeg ook van tevoren welke commando's u uw leerling wilt bijbrengen en hoe u die zult noemen. Het is om het even of u nu 'Plaats!', 'Lig!' of 'Down!' zegt. Uw boxer verstaat dat aanvankelijk sowieso toch niet. Wanneer u echter met 'Plaats!' bent begonnen, moeten u en de hele familie met 'Plaats!' doorgaan.
Uw hond let in het begin louter op uw stemming en uw gebaren. De betekenis van het woord leidt hij enkel uit al die fenomenen af. Voor het leren van commando's is het dus uiterst belangrijk dat u ook datgene denkt wat u zegt.
U kunt uw hond 'Blijf daar!' bevelen, wanneer u hem gelijktijdig wenkt: 'Kom hier, ik zou je graag meenemen'.
Wees steeds, ook wanneer het moeilijk is, consequent.

Dit hoort bij de basisopvoeding
Uw jonge hond zou het volgende al tijdens de eerste 4 maanden moeten leren:

Kamerzindelijkheid
Is uw hond bij een familie opgegroeid, dan is hij (bijna) reeds kamerzindelijk. Anders moet u geduld hebben en mag u nooit schelden. Draag de pup consequent naar de plaats die u als zijn hondentoilet hebt uitgekozen.

De naam en 'Kom!'
Roep en lok uw nieuwkomer steeds opnieuw en loof en liefkoos hem wanneer hij komt. Toon hem nooit dat u geërgerd bent, omdat u naar uw mening veel te lang moest wachten. Het naar u toe komen moet voor de hond het mooiste spel ter wereld zijn en hij moet het altijd leuk vinden. Een kleine boxer die uitgescholden wordt wanneer hij zich louter voor u en met grote tegenzin van dat muizengat heeft verwijderd heeft verwijderd, zal de volgende keer dat hij geroepen wordt meer tijd nodig hebben: hij weet immers dat hem bij u niets moois te wachten staat.

'Zit!'
Het gaan zitten op bevel is het eenvoudigste commando voor een kleine hond. Dat doet hij, omdat hij snel vermoeide benen krijgt, eigenlijk steeds weer vanzelf. U hoeft enkel voor hem te gaan staan, 'Zit!' te zeggen en te wachten. Achteraf moet u hem natuurlijk prijzen en een lekker hapje geven.
Bijdehante boxers hebben dat in 1 a 2 dagen door en draaien de situatie om: ze gaan voor u staan, voeren 'Zit!' uit en verlangen een hapje.

'Lig!' en 'Op je plaats!'
'Lig!' betekent dat de hond moet gaan liggen. 'Op je plaats!' maakt hem duidelijk dat hij naar zijn plaats moet. Die twee commando's zijn al wat moeilijker. Maar hij zal ze leren als u telkens wanneer hij één van die activiteiten uitvoert, het overeenkomstigee commando geeft en hem kort, stil en van ver prijst (doe het werkelijk slechts heel kort, anders komt hij uit puur plezier dadelijk terug). Mettertijd zal hij zijn activiteit verbinden met uw woorden en alles omdraaien: dan gaat hij op zijn plaats wanneer u het hem zegt en wacht hij daar tot u hem weer afhaalt. Laat de hond nooit te lang wachten. Hij is immers nog jong.

'Voet!' en 'Loop!'
wanneer u gene tuin hebt, moet u dit vanaf de eerste dag oefenen. Zeg 'Voet!' en lok de kleine pup bij u. Prijs hem en laat hem al vlug weer met 'Loop!' en een stimulerende handbeweging weer weglopen/

Belangrijk:
Duld van meet af aan geen getrek aan de lijn.

'Nee!'
Tijdens de eerste dagen zijn "Nee!', 'Uit!' en 'Foei!' beslist woorden die u het meest moet gebruiken. Uw rakker zal immers bij iedere stoelpoot proberen om eraan te knagen. Belast dat woord echter niet al te zeer: Geef de pup liever eens iets anders: 'Nee, dat daar!'. Maak vooral eerst uw woning hondveilig: weg met kostbare vazen op de grond, telefoonkabels, elektrische leidingen en duur tapijt. Houd dat vol tot uw pup uiteindelijk kamerzindelijk is en hij het tanden krijgen achter de rug heeft.

Belangrijk:
Wanneer u nee hebt gezegd, moet u dat ook menen.

'Geef hier!'
Er loeren overal gevaren voor een jongen hond, ondernemingslustige hond. U moet daardoor uw pup zo vroeg mogelijk bijbrengen dat hij zich alles zonder enige weerstand uit de muil moet laten nemen. Oefen dit dagelijks met een speeltje of met zijn eten. Leg hem een hand op de snuit en zeg 'Geef hier!' Laat hem dan een tijdje wachten en geef het hem vervolgens onder veel lof weer terug.