Gemiddelde waardering    (1 Stem)

Hallo allemaal!

Vandaag stond de jaarlijkse enting van Dix op het programma, even gelijk een APKtje als we er toch zijn! Dit alles is normaal gesproken niet zo spannend, zeker gezien we totaal geen klachten, afwijkingen of wat dan ook hebben om ons zorgen om te maken... en toch... beetje buikpijn was er vanochtend wel... :sick:
Uiteraard heeft dit alles met onze lieve Axl te maken en alle zorgen die we met hem hebben meegemaakt en overigens hebben gedeeld met jullie allemaal... Precies 4 jaar geleden hadden wij namelijk deze jaarlijkse enting voor Axl en gingen wij helemaal zorgeloos richting dierenarts... Wat stortte onze wereld toen in, wat een verdriet en enorme zorgen om onze 'gezonde' 2jarige boxerstuiterbal. :(  Nierfalen, niets aan te doen...

Tuurlijk hebben we de afgelopen 2 jaar genoten van Dix, we hebben ons niet uit het veld laten slaan door zijn hersenvliesontsteking en we zijn die zorgen al een beetje aan het vergeten... toch is dit voor ons een omslagpunt!
Vanaf nu durven we te vertrouwen op zijn mooie glans, zijn perfecte bouw, zijn mooie kop en zelfs van zijn rustige gedrag! Tot gister maakte het mij zorgen, hoezo fijn dat Dix zo rustig is??? Rustig in de zin van niet goed? Help! Ja echt het is fijn dat Dix heerlijk rustig kan zijn, zich kan aanpassen aan de omstandigheden (afgelopen week zieke kinderen in huis en daardoor even wat minder uitgebreide wandelingen), hij super lief is voor kinderen en zelfs zachtjes doet met ons 1 jarige nichtje! Zelfs bezoekje aan de dierenarts is gezellig met hem!

Ja Dix is een 2 jarige, gezonde, lieve, gezellige, mooie boxer van net geen 41 kilo! Helemaal goedgekeurd en mooi bevonden! Jippie!!!
Misschien moet ik Axl een beetje meer loslaten, niet de fijne herinneringen, maar wel alle zorgen om zijn ziekzijn en de frustratie om zijn veel te korte leventje. Het heeft ons veel verdriet, kosten en een beperkt 'leven' gegeven die 2 jaar ziekzijn, we hadden ze voor geen goud willen missen want het heeft ons ook veel gebracht en dan bovenal de onvoorwaardelijke liefde voor 'maar' een hond, onze Axl en alle boxers die hier op aarde rondlopen!!!

In de behandelkamer naast ons lag een hond op de tafel, mooi om te zien maar zichtbaar niet in zijn doen... bloeding, tijdens de echo een tumor gevonden die waarschijnlijk open geknapt is... zijn baasje stond er verslagen bij... Ik kreeg - ondanks dat ik juist net in de jubelstemming was - pijn in mijn buik, kippenvel overal en landde hard terug op de aarde... Dat gevoel raak je nooit kwijt, hier wen je nooit aan... Dus bij deze aan alle baasjes die grote zorgen hebben om hun lieve boxer (okay andere hond mag ook!) heel veel sterkte en houdt vol zodat zelfs de korte tijd die er misschien nog maar is, meer dan de moeite waard is!!!

Reacties gebruikers' (7)

Voeg je commentaar toe

Geplaatst door mirB, Op 10-01-2012 09:04, Wat een mooi verhaal.....xxxx   Geplaatst door bram, Op 20-12-2011 16:19, Wat een lief verhaal over "onze" Dix. Geniet van hem en vergeet die lieve Axl niet. Ben nog steeds benieuwd hoe Dix er uit ziet en hoop dat april onze kennismaking zal worden. Prettige Kerstdagen en en Gelukkig en Gezond 2012.  José en Donald van Pesch en de meisjes   Geplaatst door roxan, Op 11-12-2011 16:06, Fijn om te lezen.  En 41 kg. Buckley krijgt er zowat een minderwaardigheids complex van.  Hopelijk tot gauw ziens op een wandeling   Geplaatst door Moderator Dorrys, Op 10-12-2011 18:52, Mooi geschreven en wat heerlijk dat jullie zo genieten Groetjes, Dorrys&Ellen   Geplaatst door Sigrid, Op 09-12-2011 21:42, Weer zo een heerlijk verhaal van je!!!  Wat super om te horen dat het zo goed gaat met jullie "enorme" Dix,41 kg!!!! Onze Bas weegt net aan 30 kg.........  Groetjes Sigrid   Geplaatst door Sigrid, Op 09-12-2011 21:00, Weer zo een heerlijk verhaal van je!!!  Wat super om te horen dat het zo goed gaat met jullie "enorme" Dix,41 kg!!!! Onze Bas weegt net aan 30 kg.........  Groetjes Sigrid   Geplaatst door Twister10, Op 09-12-2011 16:40, Wat prachtig geschreven.