| Gemiddelde waardering |
 (0 Stem) |
|
Ik ben blij dat ik kan zeggen dat ik een trotse eigenaresse ben van een Boxer!
Als iemand mij meer als 2 jaar geleden had verteld dat ik nu een boxer zou hebben zou ik ze uitgelachen hebben. Na 2 jaar de bakkerij opleiding te hebben gevolgd in Eindhoven ben ik veranderd van opleiding. Ik ben altijd al een grote dierenvriend geweest en vooral honden vind ik geweldig. Ik ben zelf opgegroeid met 2 katten en we mochten geen hond.Toen ik mijn ouders vertelde dat ik graag de opleiding voor dierenarts assistent wou gaan doen vonden ze dat een hele goede keus.
Dus daar ging ik als 18 jarige jonge dame naar mijn kamertje in Arnhem en begon met goede moed aan de opleiding dierverzorger om daarna in te stromen voor de opleiding dierenarts assistent. Mijn eerste stage ben ik begonnen bij een dierenasiel waar op dat moment een kruising mastino zat. En daarna kwamen er nog 2 Amerikaanse bulldoggen bij. Ik was gelijk fan van bulldoggen in het algemeen. Ook kreeg ik te horen dat ik in het 3e jaar allemaal trainingen zou gaan krijgen van een gedragstherapeut en dan was het handig als je wel een hond had. Vanaf dat moment begon ik al te fantaseren dat ik een hond wou. Maar ik zat op kamers dus dat is een beetje lastig en ik kon van niemand een hond lenen omdat die dan allemaal te oud waren om 1x in de week mee te nemen in de trein en bus en op school.
Nadat ik het probleem bij mijn vriend had voorgelegd kwam hij met het idee om een hond te kopen. Maar dat moesten we dan ook aan zijn ouders vragen want hij woonden nog thuis en dan zouden hun ook op moeten passen. En tot mijn verbazig zeiden ze JA!!! Ik ben gelijk allemaal boeken gaan kopen op heb nachten lang op internet informatie gezocht en gelezen totdat ik een keer het tijdschrift hondenleven kocht met daarin 1 a4tje over de boxer. Ik was opslag verliefd. Nooit had ik een boxer gezien of aangeraakt maar ik wist het zeker ik moest en zou een Boxer nemen. Mijn vriend was het daar in het begin nog niet zo mee eens maar ik hield voer bij stuk. Het was een boxer of anders niets! Na onze vakantie in Tunesie was het zover, We gingen kijken naar puppy''s. We wisten nog niet zeker of we er een met stamboom wouden of zonder. Dus zijn we op marktplaats gaan kijken en kwamen we een betrouwbaar adresje in Nederweert tegen. Dat kwam ook nog eens handig uit want ik ging in het weekend en in de vakantie gewoon naar huis in Limburg en Nederweert was dicht in de buurt. Even gebelt en we konden 2 dagen later komen kijken want het nest was net 3 weken oud.
Heel erg zenuwachtig en vol spanning gingen we dan richting Nederweert, mijn ouders waren nog op vakantie dus die kon ik het goede nieuws nog even niet vertellen. Toen de eigenaar Saar aan mij gaf was ik helemaal verkocht! Het was een echte Saar, een stoere jonge en pittige dame. Ze was dan wel de kleinste maar ze stond zeker niet achteraan. We hoefden niet lang te overleggen, saar zou onze hond worden. Maar ik moest wel nog 5 weken wachten. Bijna elke dag ben ik gaan kijken. Toen we Saar een paar maanden hadden zijn mijn vriend en ik gaan samenwonen.
Nu na 2 jaar is Saar inmiddels 2 en ik inmiddels 21 en ik wil nooit geen andere hond meer als een boxer. Ik heb alle uitspraken ook gelezen van eenmaal een boxer altijd een boxer en je hebt honden en je hebt boxers en het klopt helemaal!
Ik ben heel erg trots om mijn Saar! Al 2 jaar is ze het lichtje in mijn leven en elke dag weer ben ik dankbaar dat ze mijn hond is. Als ik soms verhalen leest hier op puck is Saar een hele makelijke hond. Ze sloopt soms iets en alleen iets wat niet van haar is natuurlijk maar dat geeft niet. Ik ben tot nu toe nog niet vaak naar de DA gehoeven met haar en ze luisterd, meestal dan.
Ze kan mee in de trein, in de bus, in de auto, naar de stad, mee naar school, naar de kermis het is geen probleem van haar, alsof ze het elke dag doet en het een gewoonte is. Mijn ouders hebben het virusje ook opgepakt en zijn harstikke gek op Saar, zelf willen ze over een paar jaar ook een hond en ik weet zeker dat het ook een boxer word.
Ik wou dit graag even delen met jullie en iedereen zal het vast wel herkennen. Ik kan nog uren doorgaan maar mijn verhaal is al lang dus ik hou het hierbij.
Groetjes Lieke en een dikke kus van Saar
|
BoxerBlogs 
Voeg je commentaar toe
Wij zitten al 33 jaar in de boxers 
