| Gemiddelde waardering |
 (1 Stem) |
|
Wat een week zeg.
Vrijdag 4 juli hebben we onze Shiva dan eindelijk opgehaald. De laatste weken ervoor gingen tergend langzaam voor ons gevoel dus we waren blij dat het dan eindelijk zo ver was.
Vrijdag ochtend vroeg vertrokken naar de fokker. In de spits, twee uur rijden, richting "the middle of nowhere" hahah. Wat een ruimte hier. Dat kennen wij in de stad helemaal niet.
Bij aankomst zagen we "onze" Shiva al staan. Samen met haar resterende broertje en zusje. Wat keek ze lief zeg! Even het papierwerk en alle informatie doornemen en invullen en dan... naar huis !
Het afscheid viel de fokker en haar dochter wel een beetje zwaar maar gelukkig hielden ze zelf het resterende teefje. Shiva keek vanaf de schoot van Chantal door het raam naar buiten en wild om zich heen... Wat gebeurt hier nu weer??
De rit naar huis ging voorspoedig. Shiva zat lekker naar buiten te kijken naar alle andere auto's en de omgeving. Na een half uurtje de eerste stop gemaakt. Even lekker buiten huppelen in het gras. Nadat we weer waren vertrokken was Shiva ook snel "vertrokken". Ze lag heerlijk op de achterbank te slapen.
Bij thuiskomst kwam ze binnen alsof dit al jaren haar huis was, Even alles bekijken en overal aan snuffelen. Het duurde nog geen half uur voordat ze haar bench had gevonden en zich daar eens even lekker in ging nestelen.
Eenmaal wakker vond ze de planten in de kamer wel erg leuk. Ze sprong als een echte boxer heen en weer tussen de planten, lekker knagen aan de stengels. 100x "nee" zeggen en steeds weer wegduwen. Pfft dit wordt een vermoeiende maar leuke periode.
De eerste paar dagen ging het eigenlijk steeds beter. Shiva begon goed te begrijpen wat "nee" betekende en 1 of 2 keer zeggen was nu al voldoende.
De nachten gingen ook prima. Chantal heeft de eerste nachten beneden op de bank geslapen naast de bench. De eerste twee nachten was het meerdere keren per nacht maar dit ging ook steeds beter. Na een paar nachten kwam ze nog maar 1 keer per nacht, en dan natuurlijk om 7 uur weer.
De zesde nacht ging het even fout. We sliepen weer gewoon boven en waren, door de vermoeidheid denken we, diep in slaap. We hebben Shiva niet horen piepen en werden pas wakker toen het geblaf werd. Eenmaal beneden bleek dat we te laat waren. Shiva had voor het eerst in de bench geplast. Nouja kan gebeuren en dit was onze fout.
Wat we wel doorhebben is dat Shiva niet houd van regen. Tot twee keer aan toe wilde ze eigenlijk niet naar buiten toen het (hard) regende. Omdat ze toch even moest plassen en poepen haar toch maar meegenomen naar buiten. Daar deed ze erg weinig en wilde ze alleen maar zo snel mogelijk weer naar binnen. Uiteindelijk toegegeven en weer naar binnen gegaan. Even Shiva afgedroogd en de riem los en Shiva loopt naar binnen. Slaat rechtsaf en nog een keer rechtsaf en gaat op de plek voor "onze" zitzak, lekker zitten poepen. Hier moeten we nog wat op vinden.
Vol verbazing kijken we wel drie keer per dag hoe goed Shiva eet. Steeds geeft ze zelf aan wanneer ze honger krijgt. Om een uur of 8, om 12 uur en om 6 uur. Iedere keer de voorgeschreven hoeveelheid helemaal op. Dan kijkt ze om de bank heen met de blik van: "Was dat alles??".
We hebben echt gemerkt dat het een echte boxer is. Een paar keer per dag heeft ze haar baldadige half uurtje. Dan bijt ze overal in en doet ze alles, waarvan ze zelf al weet, wat niet mag. De buren kunnen ons precies vertellen welke tijden dat per dag zijn want dan horen ze steeds een half uur lang: "Eh!" "Nee, Shiva!" en "Dat mag niet hè!".
Op dag 4 moest Shiva voor het eerst naar de dierenarts. Een beetje gespannen in de auto maar dat was totaal verdwenen toen we er eenmaal waren. Oh wat vond ze het daar leuk zeg! Aandacht niet te kort en ze kreeg ook nog eens een paar lekkere brokjes. Even op de weegschaal: 5.25 kg. Mooi gewicht zei de dierenarts. Toen de tweede vaccinatie, ook dit was geen probleem. We kregen na afloop zelfs twee foldertjes mee, een van een puppyparty en een van het puppy
consultatiebureau. Wat leuk! Dit gaan we zeker alle twee doen!
We zijn nu 6 dagen verder en we zijn allebij echt gesloopt. Weinig slaap, vroeg op, continue opletten en maar knuffelen, knuffelen en knuffelen.
We merken dat Shiva nu al een stuk beter gewend is. Ze slaapt beter en meer. Ze loopt al wat grotere stukjes buiten en begint nu naar haar naam te luisteren.
Al met al doet Shiva het fantastisch en zijn we heel erg blij met haar!
Dit was onze eerste blog maar ik denk dat er nog wel een aantal zullen volgen.
Hoop dat jullie het leuk vonden.
Groetjes,
Joost en Chantal
en een likje van Shiva
|
Voeg je commentaar toe
Bij ieder puppy verhaal denk je weer o ja! Wat is dat dan weer lang geleden. Heel veel plezier met elkaar toegewenst en vergeet vooral niet zo nu en dan een update te geven want die eerste tijd gaat zo snel. 
