| Gemiddelde waardering |
 (0 Stem) |
|
ongeveer 6maanden na de komst van Sarah krijgen we een telefoontje van het asiel. ze hebben een boxermeisje ongeveer 7jaar, of we intersse hebben. wij met Duck en sarah naar het asiel.
gomka in haar kooi, achter de tralies bijt bij onze eerste ontmoeting al in mijn hand, ik snel mijn bloedende vingers in mijn jaszak, niets aan de hand.
we gaan met de drie honden naar de speelwei, het is geen grote liefde tussen de meisjes maar we besluiten toch gomka mee te nemen. we krijgen te horen dat gomka 7 jaar in een tuin aan een ketting heeft gelegen en dat de katten meer met haar eten gingen lopen dan zij zelf. gomka is van alles bang, een hand is om te slagen niet om te strelen. ze heeft een platvoet waarschijnlijk van een breuk die nooit verzorgd is. haar oren zijn heel pijnlijk van de kletsen die ze kreeg, hard spreken of roepen dan kruipt ze weg.
de eerste week bij ons was gewoon negeren, eten geven en weg wezen, ze beet naar alles wat te dicht kwam. maar door het gedrag en de knuffels bij de andere honden, kwam ze ook om knuffels vragen, die ik natuurlijk met veel liefde gaf. mannen zijn nog moeilijk voor haar, we denken dat ze mishandeld is geweest door mannen. maar nu 5jaar later is ze echt mijn "floddertrees".
nu is ze 12 jaar en zwaar ziek, kanker en vrees ik dat we haar nu snel moeten afgeven. het enigste dat ik nu nog kan doen is haar pijn medicatie geven en hope knuffels.
|
BoxerBlogs 
Voeg je commentaar toe
