Aangezien de blogs niet meer zo trouw worden geschreven ga ik maar weer 's een poging wagen... We hebben immers ZOVEEL te melden over onze schatten!
Vol verbazing geniet ik nog elke dag van onze lieve, kleine Dix! Om eerlijk te zijn - met pijn in mijn hart - een verademing na alle zorgen om onze Axl. Axl was achteraf gezien niet de makkelijkste, met in ons achterhoofd de vreselijke ziekte waar hij ongetwijfeld mee te kampen had vanaf dag 1...
Dix is super sociaal, enthousiast, gehoorzaam, trouw en dus zeker een gelijkwaardige aanvulling op ons gezin! Het vergelijken was bij ons dus ook maar van korte duur... even geen zorgen, even alleen maar genieten! Jammer dat er dan de hersenvliesontsteking voorbij komt... opnieuw die vreselijke zorgen en we wilden zo graag even alleen maar zorgen VOOR en geen zorgen maken OM hem... achteraf gezien heeft dit alles mijn liefde voor Dix wel versterkt. Immers op dit soort spannende momenten besef je hoeveel liefde je voelt... Dix is behoorlijk aan de maat, maar ondanks dat denkt hij dat hij prima op schoot kan, ook als het subtropisch warm is buiten... Beetje klef is hij wel! Veel kussen en hij kan een heuse omhelsing geven waar je de kriebels van krijgt! : ) Ondanks zijn afmeting, denkt hij nog steeds dat hij 'ons kleine kindje' is, hij beschouwt zich als de helft van de tweeling met onze Silke van 15 mnd. Jut & Jul! Dix moet nog 10 maanden worden, de puberteit zal nog wel komen, maar tot nu toe genieten we van zijn voortreffelijke oren! Naast de fiets daar lijkt hij voor geboren, dus stap ik geregeld met 1 kind voorop, 1 kind achterop en Dix naast me op de fiets! Vol afschuw van mijn omgeving... : ( Wandelen gaat perfect, zelfs aan de korte lijn staat de lijn niet strak. Los lopen gaat prima, hij blijft bij me en komt zodra hij geroepen wordt. Zo zie je maar wat een dosis vertrouwen met je boxer doet... Hij is sociaal naar honden, speels lomp maar toch ook heel lief. Ach en met de kinderen... soms moet hij even van het speelkleed af, uit het zwembad omdat de kinderen er niet meer bij passen en mag hij niet met de autootjes spelen... Graven in de zandbak mag hij overigens ook niet... Eigenlijk heeft hij het maar zwaar! Daarentegen gaan de kids er met zijn speelgoed wel vandoor wat hij gewoon toelaat!
Kortom we genieten van onze super Dix!!! Uiteraard zijn er ook momenten die soms wat minder leuk zijn (die ene folder die je nog graag even wilt doorlezen, die vervolgens versnipperd op de keukenvloer ligt...) maar eigenlijk is het meestal onze eigen stomme fout...
Zijn er nog meer van die GEWELDIGE BOXERS haha of hebben wij het zo getroffen!?! Oh en wij realiseren ons wel dat we wellicht over een tijdje dit teruglezen en ons afvragen of we het over dezelfde Dix hebben, maar voor nu leven we even in deze waan!!!
Fijne zomer allemaal!!! Aangezien de blogs niet meer zo trouw worden geschreven ga ik maar weer 's een poging wagen... We hebben immers ZOVEEL te melden over onze schatten!
Vol verbazing geniet ik nog elke dag van onze lieve, kleine Dix! Om eerlijk te zijn - met pijn in mijn hart - een verademing na alle zorgen om onze Axl. Axl was achteraf gezien niet de makkelijkste, met in ons achterhoofd de vreselijke ziekte waar hij ongetwijfeld mee te kampen had vanaf dag 1...
Dix is super sociaal, enthousiast, gehoorzaam, trouw en dus zeker een gelijkwaardige aanvulling op ons gezin! Het vergelijken was bij ons dus ook maar van korte duur... even geen zorgen, even alleen maar genieten! Jammer dat er dan de hersenvliesontsteking voorbij komt... opnieuw die vreselijke zorgen en we wilden zo graag even alleen maar zorgen VOOR en geen zorgen maken OM hem... achteraf gezien heeft dit alles mijn liefde voor Dix wel versterkt. Immers op dit soort spannende momenten besef je hoeveel liefde je voelt... Dix is behoorlijk aan de maat, maar ondanks dat denkt hij dat hij prima op schoot kan, ook als het subtropisch warm is buiten... Beetje klef is hij wel! Veel kussen en hij kan een heuse omhelsing geven waar je de kriebels van krijgt! : ) Ondanks zijn afmeting, denkt hij nog steeds dat hij 'ons kleine kindje' is, hij beschouwt zich als de helft van de tweeling met onze Silke van 15 mnd. Jut & Jul! Dix moet nog 10 maanden worden, de puberteit zal nog wel komen, maar tot nu toe genieten we van zijn voortreffelijke oren! Naast de fiets daar lijkt hij voor geboren, dus stap ik geregeld met 1 kind voorop, 1 kind achterop en Dix naast me op de fiets! Vol afschuw van mijn omgeving... : ( Wandelen gaat perfect, zelfs aan de korte lijn staat de lijn niet strak. Los lopen gaat prima, hij blijft bij me en komt zodra hij geroepen wordt. Zo zie je maar wat een dosis vertrouwen met je boxer doet... Hij is sociaal naar honden, speels lomp maar toch ook heel lief. Ach en met de kinderen... soms moet hij even van het speelkleed af, uit het zwembad omdat de kinderen er niet meer bij passen en mag hij niet met de autootjes spelen... Graven in de zandbak mag hij overigens ook niet... Eigenlijk heeft hij het maar zwaar! Daarentegen gaan de kids er met zijn speelgoed wel vandoor wat hij gewoon toelaat!
Kortom we genieten van onze super Dix!!! Uiteraard zijn er ook momenten die soms wat minder leuk zijn (die ene folder die je nog graag even wilt doorlezen, die vervolgens versnipperd op de keukenvloer ligt...) maar eigenlijk is het meestal onze eigen stomme fout...
Zijn er nog meer van die GEWELDIGE BOXERS haha of hebben wij het zo getroffen!?! Oh en wij realiseren ons wel dat we wellicht over een tijdje dit teruglezen en ons afvragen of we het over dezelfde Dix hebben, maar voor nu leven we even in deze waan!!!
Fijne zomer allemaal!!!
Boxer Gallery foto's
Uw boxer(s) ook hier?! Maak gratis! een account aan!
BoxerBlogs 
