Beste Boxerliefhebbers,
Hier een kort bericht van de maker van puckenco.com.
Het is lang geleden dat vanuit puckenco.com een bericht naar de boxerliefhebbers is verstuurd.
Om kort te zijn komt dat door wijzigingen in werk en gezinsleven. Dit heeft tot gevolg gehad dat er de afgelopen twee jaar niet tot nauwelijks meer geïnverteerd is in de site.
Echter hebben we gemerkt dat het enorm bruist op puckenco.com en dat we voor boxerliefhebbers een platvorm hebben kunnen creëren om met elkaar in contact te komen. Dit was ook altijd de opzet van deze site geweest. Alleen moet je altijd blijven inverteren in behoeftes en in de vragen en verzoeken die wij krijgen. Dit is de afgelopen maanden er niet meer van gekomen. Hierdoor werd het idee gewekt dat de site “dood” was.
Omdat de site nog zo leeft en er welke week nieuwe accounts worden aangemaakt kan ik het niet laten gebeuren dat het langzaam doodbloed. Daarom heb ik besloten om weer actiever te worden met puckenco.com. Dit houdt in het kort in dat de emails met vragen en verzoeken weer opgepakt en beantwoord worden. Daarnaast probeer ik de site ook weer eens een upgrade te geven.
Echter moet het allemaal naast het “normale” leven gebeuren en voor je het weet is er weer een week voorbij. Het gaat dus allemaal wat langzamer dan drie jaar geleden. Maar zoals gezegd pakken we de draad weer op en voor je het weet zijn er allemaal weer dingen veranderd . Sébastiaan
Hallo allemaal Er schoot me nog een mooi verhaal te binnen over Perro. Als wij weg moesten en ze kon niet mee,ging ze met mand en al op de gang.Op die gang stond een voorraadkast met daarin spullen,zoals shampoo,tandpasta enz.Ook de extra strips van de Pil bewaarde ik daar.Toen we thuis kwamen,stond de kast open,lag het doosje van de pil in d'r mand en daarnaast lagen 2 lege strips!!!Had ze met d'r hoektanden de pilletjes eruit gedrukt en opgegeten.Ik had meteen de dierenarts gebeld en zij op haar beurt weer het vergiftigingscentrum,omdat ze dat ook nog nooit had meegemaakt.Gelukkig kon het geen kwaad.(ook ik ben in die periode niet zwanger geraakt!,hihi) Of de keer dat ik haar voor de supermarkt had vast gemaakt,maar schijnbaar toch niet goed genoeg.En toen ze voor de schuifdeur ging staan,ging deze natuurlijk open.Zo gebeurde het dat ik tijdens het afwegen van de groente en hele blije boxer achter me had staan.Gelukkig konden de mensen daar er ook wel om lachen. Tot de volgende keer,groetjes,Anouk
Ik kan wel 10 bladzijden vullen over onze boxer Perro. Helaas leeft Perro niet meer, maar hebben we heeeel veel leuke herinneringen aan haar zoals: De dag dat we thuis kwamen en allemaal riet in de woonkamer vonden; we hebben niets van riet, hoe kan dat toch. Toen we naar buiten keken zagen we het. Ze had een gat in de schutting gebeten, was daarna naar de buren gegaan en had bij hun in de woonkamer zitten poepen....Je schaamt je dood hoor. Perro dronk ook altijd uit de vissenkom en als je even niet oplette, haalde ze de vuilniszak uit de prullenbak en sleepte ze die door heel het huis. Gelukkig was dat alleen het eerste jaar en na de puppycursus ging het veel beter en hadden we en goed gehoorzame hond. Wij wonen aan de kust en we konden niet in de buurt van het water komen of ze lag erin(zomer en winter). Heerlijk beest. Tot zo ver over Perro. Groetjes, Anouk
Ik wil graag het verhaal over mijn boxer met jullie delen. Het begon allemaal in 1995 toen wij als familie naar Zuid Afrika verhuisde. We hadden nog nooit een hond gehad, maar naar langere tijd aandringen bij mijn ouders mochten we er toch eindelijk een uitzoeken. Mijn vader zei dat hij alleen een boxer wou, omdat het zulke leuke, mooie honden zijn. Wij uiteindelijk een geel teefje uitgezocht uit een nest, en haar Yebbo genoemd. (een Zulu naam.) Toen ze 10 weken oud was had ze haar poot gebroken, daarna is ze 2 keer aan haar kniebanden geopereerd en 1 keer om de pin van haar breuk te verwijderen. Toen ze 6 was kreeg ze overal vetbultjes die verwijderd moesten worden. Toen ze 8 was verhuisden wij terug naar Nederland en moest Yebbo gekeurd worden door de dierenarts om te mogen vliegen. Ze had een bult in haar nek, die moest verwijderd worden voordat ze mee mocht. Het bleek dat deze bult kanker was op haar schildklier en de dokter zei dat ze niet meer dan een half jaar te leven had. Toch gingen we een verder gezonde hond niet in laten slapen en is ze mee gekomen naar Nederland. 2 jaar later was ze nog super fit, gezond, blij, vrolijk en knettergek! Op een dag kon ze haar koppie niet meer optillen en heeft de dierenarts een ontstoken tussenwervel geconstateerd. Met Pretnison en antibiotica kwam ze hier snel weer overheen. Helaas begon het daarna steeds meer terug te komen, eerst om de 4 maanden, toen om de 3 maanden, en toen moest ze iedere dag pretnison krijgen. Ze heeft ruim 1 jaar op pretnison geleeft, ze was gezond, iets dik door de pillen, maar genoot nog van ieder moment dat zij deel van onze familie was. Helaas hebben wij Yebbo afgelopen zomer, op 11,5 jarige leeftijd, in moeten laten slapen. Ze had ´s nachts een hersenbloeding gehad en was niet meer te redden. Ze lag in een soort van coma, maar toch, toen wij het laatste afscheid van haar namen, voor het laatst een dikke kus op haar mooie boxerkoppie plante, kwispelde ze nog. Yebbo ligt in onze tuin begraven. Ze is nog steeds een deel van onze familie en we missen haar nog iedere dag. We hebben nu een nieuwe hond, ook een boxer, Jabu. Deze is nu een half jaar oud en heel ondeugend. Ze heeft een grote plaats in onze harten verovert, maar zal nooit Yebbo der plekje in nemen. Monique
Het werd weer eens tijd om een verhaaltje te schrijven over Puck en Jip. Dit keer gaat het over Puck. Puck, een teefje van 5 jaar met een bijzondere gave....namelijk hoogbegaafd. Jullie zullen wel denken hoogbegaafd, nou af en toe hebben we wel het idee dat ze dat is. Deze dame moet je namelijk niet onderschatten. Achter die mooie, heldere en vooral verteredende ogen schuilt een brein met een missie. Bij elke blik screent zij als een commando de omgeving af om te kijken of alles veilig is voor haar baasjes, eten ligt en of ze op de bank kan liggen. Madam denkt vaak genoeg dat ze de koningin is in het huis, want we hoeven maar de deur achter ons dit te doen of ze gaat zeer rustig en vastberaden naar de bank toe, stapt er rustig op (liefst wil ze een trapje, maar je kunt natuurlijk niet alles hebben als boxer zijnde) en zit dan parmantig naar buiten te kijken als een oud wijf. Kom je dan naar beneden, dan kijkt ze weer met een glazige en arrogante blik naar en af en toe heb je het gevoel dat ze wil gaan zeggen dat je ook nog even een heerlijk botje naar haar toe kan brengen. We kennen haar goed genoeg en het woord "terug" is wel voldoende om haar van de bank te krijgen. De dame staat dan op, loopt helemaal tot het einde van de bank en gaat er dan pas af. Uiteraard zonder maar een blik naar ons te werpen. Om even terug te komen op het slimme gehalte van deze dame. Als je aan het bellen bent weet ze altijd precies het moment te zoeken dat je het niet door hebt dat ze ineens op de bank ligt. Heb je het tijdens het telefoongesprek door en je zegt weer "terug", dan luistert ze ook. Maar als je dan weer ophangt zie je de dame weer op de bank liggen. Uiteraard met de ogen gesloten, zodat ze nog een paar seconden langer op de bank kan liggen. Puck is ook erg goed in het open maken van deuren. We moeten op elke deur een draaiknop hebben, als we dit niet doet dan heeft ze vrijspel. De frustratie van haar zie je nog steeds op de deuren, want de verf is op sommige plekken een beetje "versleten". Maar sinds kort heeft ze weer iets niews ontdekt. Ze kan namelijk de ensuite deuren open maken! Ze haalt het haakje van de deuren af en dan even met de poten langs de rand van de deur en voila.......bank here we come! Niets is veilig bij Puck en vooral eten niet. Het heeft haar al bijna haar leven gekost. Toen ze een pup was heeft ze een zak voer open gescheurd en haar helemaal volgegeten tot een maagtorsie aan toe. Gelukkig hebben we het op tijd ontdekt en is haar maag leeg gepompt. Maar ze heeft niet echt hiervan geleerd. We hebben nu een bak met een drukdeksel er op. Je denk, die kan ze nooit open maken....maar nee Puck is slim genoeg om hier iets op te vinden, want als ik nou heel voorzichtig met me hoektanden steeds een stukje een hoogwip en dan weer een paar centimeter hetzelfde doe, dan komt de deksel vanzelf los te zitten. En inderdaad gebeurt dat met gevolg dat ze zich weer helemaal vol eet en dagen hiervan ziek is (wij trouwens ook, want van slapen komt weinig terecht). Maar geef je haar een koekje, dan vindt ze dat ze nog best wel een plekje vrij heeft in haar overvolle maagje! Eigenlijk kan ik zo nog wel pagina's doorgaan, maar we zijn vaak zeer verbaasd over haar doordachtheid en vindingrijkheid. En Jip.....tja die hobbelt gewoon achter haar aan of ligt lekker te pitten.....
Strijd tegen de hondenpoep Iedere hond heeft een aantal malen per dag wel hoge nood, Puck en Jip uiteraard ook. Maar daar zit wel verschil tussen, want Jip gaat vaker door de knietjes om het mooie groene gras sneller te laten groeien. Om te zorgen dat Puck en Jip hun behoeftes op de juiste plekken deponeren, gaat natuurlijk wel een hele voorbereiding vooraf. Bij thuiskomst in het nieuwe huis beginnen ze met een training: om het anderhalf uur naar een grasveldje, want je kunt niet overal je behoeftes doen. Na vele zweetdruppels en geduld hebben ze dan eindelijk door dat hun toiletje zich op het gras bevindt. Alleen het vinden van de juiste plek duurt af en toe wel lang! In een stad heb je niet overal stukjes gras én waar het ook nog is toegestaan om te poepen of te plassen. En tja.... dan is het soms moeilijk om je behoefte/geurmerk op te houden: de lijn wordt wat strakker, oortjes gaan naar achteren, ze gaan harder en dieper snuiven en het vanachter zie je onder de staart een steeds grotere molshoop verschijnen. Gelukkig 100 meter verder zien ze dan eindelijk een groene oase, even doorstappen dus. Nou even doorstappen? Wij als baasjes hebben het dan erg zwaar, want twee trekkende boxers aan de lijn is niet al te best. De goede opvoeding is dan snel vervlogen en het lijkt net of je twee aso's van honden hebt. Vele afkeurende blikken van voorbijgangers voel je op je af komen. Je probeert nog – met een steeds roder hoofd - je boxers tot bedaren te brengen en een vlugge glimlach te geven, maar het enige wat zij zien is de verlossingsplek en na elke stap wordt het aantal pk van de twee boxermotors opgevoerd. Tien meter voordat ze dan eindelijk alle spieren kunnen verslappen gaat bij hun de turbo nog even aan en het enige wat je dan kunt doen is even in galop te gaan. Zijn ze dan eindelijk op hun verlossingsplek aangekomen gaat Puck – als een echte dame - meteen zitten, maar Jip doet dit even iets anders. Hij blijft maar draaien, maar tijdens het draaien worden de spieren al wel in de ruststand gezet. Jip heeft dit dan helemaal niet door met als resultaat dat hij in zijn eigen poep gaat staan. Tja, en daar sta je dan met een rood hoofd en zweetplekken onder je oksel, wetend dat je bij thuiskomst weer de pootjes van Jip kunt gaan schoonmaken. Ach, we denken maar zo: mission accomplised! Niet iedereen is even netjes met het opleiden van je hond. In onze stad Leeuwarden weten wij er alles van. Hieronder het bewijs en….. wie is die nieuwsgierige boxer? Jaja, onze nieuwsgierige Jip. P.S.: die drol is niet van hem hoor!
BoxerBlogs 
