We hebben Semmie nu ruim een maand. Ze is 5,5 jaar. Maar we weten eigenlijk maar weinig van haar. Vandaar dat we maar eens een bezoekje aan de DA hebben gebracht. Dat ging eigenlijk heel goed. Semmie was heel rustig in de wachtkamer en ze liep keurig mee de spreekkamer in. Ook ging ze op de verhoging staan, allemaal geen probleem. Toen moest het gebit bekeken worden. Dat vond ze al wat minder prettig, maar ze bleef toch aardig en rustig. Ook bij het luitsteren naar longen en hart ging het prima. Maar toen.... toen moest er ook even in het oor gekeken worden.Bij het eerste oor ging dat nog wel redelijk. Er werd al wel wat gegromd en een keer flink geschud met de kop. Maar toen was het tweede oor aan de beurt. En dat vond Semmie net even te gek. Ze liet even heel duidelijk weten dat ze daar niet van was gediend en deed behoorlijk lelijk tegen de DA. Maar toen ze haar inenting kreeg was er weer niets aan de hand. Hoe raar kan zo'n beest toch in elkaar steken. Gewoon een beetje in een oor kijken, mag niet. Maar er mag wel geprikt worden. Maar het belangrijkste is uiteindelijk wel dat ze een prima gezonde hond is. Ze heeft alleen een versleten knie, maar dat wisten we al. De DA vond dat ze een hele mooie bek heeft (niet te kort) een een hele mooie diepe ronde borst. En dat maakt ons dan weer trots. We hebben een hele lieve, mooie boxer.
We hebben Semmie nu een aantal weken en we kunnen ons nu al niet meer voorstellen dat ze er niet zou zijn. Het is een vreselijk lieve hond. We hebben de afgelopen weken natuurlijk behoorlijk wat sneeuw gehad. De eerste keer dat ze naar buiten moest, wist ze niet hoe snel ze weer naar binnen moest. Maar toen ze doorhad dat er ook gespeeld kon worden in de sneeuw vond ze het helemaal geweldig. Afgelopen donderdag zijn we met de kinderen naar Kwintelooijen in Rhenen geweest. Lekker met de slee van de berg af. En dan moet je als trouwe boxer natuurlijk wel iedereen in de gaten houden. Dus kinderen naar de berg op, dan Semmie de berg op. Kinderen de berg af sleeën, dan Semmie rennend naar beneden. Geweldig vond ze het. Het was ook meteen de eerste kennismaking met de hond van mijn zwager. In eerste instantie deden ze een beetje lelijk naar elkaar. Maar nadat de rangen en standen gezet waren, was het helemaal goed. Vandaag hebben ze de hele dag bij elkaar in één ruimte gezeten en er is niet één keer geblaft. Ging dus ook helemaal goed.
Ik zeur al jaren dat ik graag een hond wil hebben en dan nog het liefste een boxer. Maar helaas had mijn vrouw er niet zo heel veel zin in. En al zeker geen boxer, die zien er niet uit. Maar nu was het dan toch zover. Een Poolse mevrouw uit Beuningen kon niet langer voor haar boxer zorgen en zocht een nieuw thuis voor haar. Vorige week vrijdag zijn we gaan kijken. En eigenlijk waren we meteen verkocht. Ze was meteen enthousiast naar de kinderen. En toen mijn vrouw daar even naar het toilet ging, bleef ze voor de deur zitten wachten. Dus ook mijn vrouw verkocht. Ik moet wel wat aan mijn Pools gaan doen. Semmie is namelijk tweetalig opgevoed. Ze komt zelf ook uit Polen. En nu zit Semmie al weer een week bij ons in huis. In het begin nog wat onwennig, maar het gaat steeds beter. Ze weet de weg naar ons huis al, ze weet al welke auto van ons is en ze reageert super blij als één van ons thuis komt. Haar vorige baasje gaf aan dat het niet zo'n geweldige eter is, maar we merken dat ze steeds beter gaat eten. Nu is in ieder geval 's avonds voor we naar bed gaan de bak helemaal leeg. In zo'n korte tijd gaat het al zo goed. Dus dat belooft nog wat voor de toekomst. Ik denk dat we heel veel plezier met Semmie gaan beleven.
BoxerBlogs 
