Aangezien de blogs niet meer zo trouw worden geschreven ga ik maar weer 's een poging wagen... We hebben immers ZOVEEL te melden over onze schatten! Vol verbazing geniet ik nog elke dag van onze lieve, kleine Dix! Om eerlijk te zijn - met pijn in mijn hart - een verademing na alle zorgen om onze Axl. Axl was achteraf gezien niet de makkelijkste, met in ons achterhoofd de vreselijke ziekte waar hij ongetwijfeld mee te kampen had vanaf dag 1... Dix is super sociaal, enthousiast, gehoorzaam, trouw en dus zeker een gelijkwaardige aanvulling op ons gezin! Het vergelijken was bij ons dus ook maar van korte duur... even geen zorgen, even alleen maar genieten! Jammer dat er dan de hersenvliesontsteking voorbij komt... opnieuw die vreselijke zorgen en we wilden zo graag even alleen maar zorgen VOOR en geen zorgen maken OM hem... achteraf gezien heeft dit alles mijn liefde voor Dix wel versterkt. Immers op dit soort spannende momenten besef je hoeveel liefde je voelt... Dix is behoorlijk aan de maat, maar ondanks dat denkt hij dat hij prima op schoot kan, ook als het subtropisch warm is buiten... Beetje klef is hij wel! Veel kussen en hij kan een heuse omhelsing geven waar je de kriebels van krijgt! : ) Ondanks zijn afmeting, denkt hij nog steeds dat hij 'ons kleine kindje' is, hij beschouwt zich als de helft van de tweeling met onze Silke van 15 mnd. Jut & Jul! Dix moet nog 10 maanden worden, de puberteit zal nog wel komen, maar tot nu toe genieten we van zijn voortreffelijke oren! Naast de fiets daar lijkt hij voor geboren, dus stap ik geregeld met 1 kind voorop, 1 kind achterop en Dix naast me op de fiets! Vol afschuw van mijn omgeving... : ( Wandelen gaat perfect, zelfs aan de korte lijn staat de lijn niet strak. Los lopen gaat prima, hij blijft bij me en komt zodra hij geroepen wordt. Zo zie je maar wat een dosis vertrouwen met je boxer doet... Hij is sociaal naar honden, speels lomp maar toch ook heel lief. Ach en met de kinderen... soms moet hij even van het speelkleed af, uit het zwembad omdat de kinderen er niet meer bij passen en mag hij niet met de autootjes spelen... Graven in de zandbak mag hij overigens ook niet... Eigenlijk heeft hij het maar zwaar! Daarentegen gaan de kids er met zijn speelgoed wel vandoor wat hij gewoon toelaat! Kortom we genieten van onze super Dix!!! Uiteraard zijn er ook momenten die soms wat minder leuk zijn (die ene folder die je nog graag even wilt doorlezen, die vervolgens versnipperd op de keukenvloer ligt...) maar eigenlijk is het meestal onze eigen stomme fout... Zijn er nog meer van die GEWELDIGE BOXERS haha of hebben wij het zo getroffen!?! Oh en wij realiseren ons wel dat we wellicht over een tijdje dit teruglezen en ons afvragen of we het over dezelfde Dix hebben, maar voor nu leven we even in deze waan!!! Fijne zomer allemaal!!!
Goedemorgen allemaal! Even een update van onze Dix! Vandaag al weer 11 weken oud en ja gister moest ik toch toegeven dat hij ECHT groter wordt... Wat gaat dat nog VEEL sneller dan bij een baby , maar ja ook iets om dankbaar voor te zijn! Afgelopen vrijdag heb ik Dix nog even gewogen (tsja als je toch bij de DA zit.. ) en hij weegt al weer 10 kg al weer 2 kg zwaarder dan het vorige bezoekje! Het gaat erg goed, best druk (hihi) maar dat was te verwachten. Heb nog niet op het punt gestaan een van de 3 de deur uit te doen (in sommige opzichten is zo'n pup zoveel makkelijker dan een peuterpuber ) maar het kost veel energie, tijd en geduld om zoonlief en Dix in een huis te hebben. Ze hoeven elkaar maar te zien en het is dolle pret en we gaan los! De eerste sokjes zijn al geperforeerd en de broeken kunnen straks door als korte broek! (een extra reden om een pup in de winter in huis te nemen!!!) Hier moeten wij echt bovenop (soms letterlijk ) zitten. We hebben al wel door dat Dix best 'rustig' is, hij weet zijn plekje en zoekt zijn rust. Het is behoorlijk heftig voor hem ook zo'n druk nest . Goed karaktertje hebben we tot nu toe gezien, niet heel en op zijn tijd . Hij houdt enorm van knuffelen! (en wij ook! ). Hij heeft nu 2 nachten in de bench geslapen 's nachts - ja tot nu toe sliep hij nog bij ons op de kamer, puur uit gemak en eigenbelang om te voorkomen dat de kids wakker worden van gejank en gepiep - eerste nacht heeft hij wel geblaft, best lang (en kids sliepen erdoorheen!) ik moest mij inhouden om niet heel hard naar beneden FOEI te schreeuwen (dan worden de kids nl wel wakker ). Manlief heeft op een gegeven moment de bench in de andere hal gezet, zo hadden wij en de buren ( ) er minder last van. Op een gegeven moment werd ik knettergek en ben ik mijn bed uitgestierd. Heel hard FOEI gezegd en daarna was het stil.. . Tsja... mss toch eerder moeten doen? Afgelopen nacht geen piepje gehoord (behalve een piepschuimpje dan ). Vrijdagochtend nog even een bezoekje gebracht aan de DA, meneer heeft woensdagavond piepschuim opgegeten, donderdag hele dag pindarotsjes gepoept en 's avonds moest hij heel veel 'hoesten'. Zaterdag puppycursus en dat met een hoestje? Dus toch maar even langs de DA. Gelukkig geen kennelhoest, maar een irritatie van de piepschuim... Niet meer doen dus Dix! Nu we er toch waren en de DA even goed moest luisteren naar zijn longetjes, ook maar even zijn hartje meegepakt. Vorige bezoek (met enting) leek er een hartruisje hoorbaar te zijn, nu kon hij het niet horen... maar ja het blijft toch nog even spannend. Over 2 weken moeten we weer (laatste enting) en dan onderzoeken ze hem even grondig en evt echo. Cursus hebben we samen met 2 broertjes van Dix dus zo hebben we goed 'vergelijkmateriaal'! Het gaat naar alle tevredenheid van mij en zo merk je wel dat je nu veel meer het belang ziet van het 'goed opvoeden'. Met Axl waren we niet zo streng, hij was onze eerste, onze enige in huis dus tsja beetje verwend. Achteraf leren en veranderen kost zoveel meer tijd en energie dus nu pakken we het anders aan! Kortom Dix doet het super!!! (en wij doen het ook niet onaardig... ) Daar zijn we weer!!! Dix is weer wat kilo's aangekomen (al 14,5 kg weegt hij) en hij wordt dan ook al een flinke knul... wat gaat het toch hard!?! Met zijn 3 maanden en zijn omvang nu blijkt wel dat het een knappe, grote boxer zal worden! Het goede nieuws is dat we deze week gehoord hebben dat zijn hartje helemaal in orde is!!! Wat een opluchting, stel je nu voor dat... gelukkig voor nu even geen zorgen. Over 3 maanden hebben we een afspraak staan voor een 'grote beurt' (bloed, urine, evt echo etc) om bepaalde aangeboren afwijkingen/ziektes uit te kunnen sluiten.... Nee het zal geen invloed hebben of we wel of niet door zullen gaan met houden van en zorgen voor Dix, maar wel hebben we bepaalde afspraken met de fokker kunnen maken gelukkig! Want juist nu met het geluk van Dix te ervaren, besef je weer heel goed hoeveel pijn, verdriet en zorgen we gehad hebben voor, om en met Axl. Dat we net wat langer onbezorgd hebben genoten van hem dan dat we in zorgen hebben geleefd... en dat voor je eerste boxer... Vol frisse, gezellige en liefdevolle moed gaan we op naar boxervol 2010 en hopen we nog heel veel lief (en wat minder leed) te delen met alle Puckers!!!
BoxerBlogs 
